Voor altijd een DIR 'duiker'?

Als kleine jongen ben ik begonnen met duiken. Destijds bestonden er nog geen vesten, wing zoals we die nu kennen. We doken met een slabbertje en een 100% rubber pak. Je zorgt dat je altijd iets te zwaar was en zo bleef je beneden.
In de afgelopen 25jaar met veel verschillende duik configuraties gedoken. Na de opleiding tot Padi duikinstructuur miste ik al snel de eigen duiken. Veel lesgeven maar zelf er bijna niet meer aantoe komen. En daar begonnen met alleen mee.

Na 25jaar is Erwin gestopt met duikenIn deze periode was Chanita zwanger van Inge. Het duiken zat er voor haar niet meer in. Samen hebben we de gehele wereld overgevlogen opzoek naar de mooiste plekjes. Zo zijn we uiteindelijk elf keer in Egypte geweest. Soms wel vier keer per jaar. We hebben er zelfs samen nog les gegeven. Nu Chanita stopte met duiken was ik ook toe aan iets nieuws. Laat ik eens kijken naar technisch duiken. Wat dat ook mocht betekenen. Iedereen begon ermee. Zo ook ik.

Ik kwam in een wereld vol met technische vakjargon. Zeer interessant allemaal maar ik kon het allemaal nog geen plekje geven. Je moest in ieder geval veel spullen hebben en het moest blijkbaar ingewikkeld zijn. Na het nodige speuren op internet kwam in uit bij verhalen van Sheck Exley en later George Irvine. Prachtige verhalen met goede onderbouwingen. De mannen die dit deden waren allemaal grotduikers. Dat was toen nog een stap te ver. Met had het over doing-it-right. Ook wel afgekort als DIR. Dat ben ik ook van. In het nederlands betekent dit "het-goed-doen". Lijkt me wel zo handig bij risico volle duiken! Men had het over het mitigeren van risico, fouten en het toepassen van standaardisatie door eenvoud. Dit gaat voor veel anderen veel te ver.

Veel zogenaamde technisch duikers moeten niets hebben van DIR. Destijds was het zo. Je bent voor of tegen.

Mij trok dit allemaal wel. Geen idee waarom precies. De mannen in Florida maakt imposante duiken van soms wel 20uur onder water. Wauw...

Langzaam begon ik me te interesseren voor DIR. In Nederland was er ook clubje mee bezig. Zoals velen mij voorgingen ging ik ook naar een DIR-NL dag. Het voelde als een soort van keuren uitgevoerde door elite mannen. Er was een soort van hyragie. Eenmaal bij de club moet je ook voldoen aan de hoge standaarden. Je bent nu één van hen. Wekelijks reed in naar de duikplas de Beldert. Daar kwamen we samen. Iedere zondag. Jaar in jaar uit.

Na een tijdje ontmoete ik Arno. We konden al snel goed met elkaar overweg. Later sloot Pieter aan. Mijn GUE Fundamentals had ik al gepland. GUE is het enige opleidingsinstituut voor echt DIR duikers. De mannen van Florida en Mexico geven bij GUE les. De Fundamentals was een waanzinnige cursus en wat een niveau! Zelf had ik al iets van 500duiken gemaakt. Best aardig dacht ik destijds... Maar... er viel nog veel te verbeteren en te leren. Ondertussen was ik helemaal weg van het systeem.

In de tussentijd had ik al mijn oude 'Padi' duik apparatuur verkocht en nieuwe DIR spulletjes kwamen binnen. Na de GUE Fundamentals hebben we met z'n drieën veel GUE cursussen gevolgd. De eerste van GUE Tech1 in Engeland. Daarna overal naartoe om maar les te krijgen van de beste instructeurs ter wereld. Al snel begonnen we zelf met het grotduiken. De eersten in Frankrijk. Veel verslagen zijn op dit blog te vinden.

Wat hebben wij met z'n drieën intensief gedoken. Misschien voor mij wel teveel...

We trainen veel in lokale plasjes in Nederland. Na vele jaren kom ik iedere keer weer in een sleur. Uit eenvoudige duiken haal ik geen genoegen meer. De motivatie opbrengen voor het wekelijkse training duiken werd steeds lastiger. Dit resulteerde in minder trainingen maar wel de grotere duiken willen maken. Dit gaat voor mij niet samen. Ik ben redelijk principeel. Na een aantal jaren en een koude winters van bijna niet duiken maar ik de keuze om te stoppen met duiken. Ik weet het nog goed. Het was januari en vandaag gaat we als duikvrienden clubje uit eten. Op de heenreis richting het restaurant had ik Pieter, Arno en Jan al ingelicht. Ik vertelde dat ik aan het eind van het etentje iedereen ga vertellen dat ik ga stoppen.

Na het eten vraag ik de aandacht van de groep. Ik vertel dat ik ga stoppen. Iedereen is verrast. Een aantal geloven het zelfs niet. Jij stoppen?

Geloof me... ergens mee stoppen wat je 25jaar lang hebt gedaan valt niet mee. Ik besluit om mijn duikspullen nog 3 maanden in de garage te laten staan. Mocht ik het duiken toch missen dan... is er weinig aan de hand. In de tussentijd belt Arno mij bijna dagelijks. Hij probeert me over te halen. Ik heb dit altijd enorm gewaardeerd. Top vriend. We spreken elkaar telefonisch een aantal keer per jaar. Van Pieter hoor ik nooit meer iets. Geen idee waarom. Hij zal er zijn reden voor hebben.

In de jaren van duiken had ik een enorme hoeveelheid duikspullen verzameld. Niet alleen verzameld in de zin van verzamelen maar het zijn allemaal spullen die we ook daadwerkelijk gebruikten.

Na die 3 maanden zonder heimwee naar het duiken was het dan zover. Alles moest verkocht gaan worden. Na 6 weken was alles weg. Het vliegt over de toonbank ;-) De spullen hadden nog een waarde van 20.000euro opgebracht. En dat voor 2e handse spullen... Tjong misschien krijg je zo een idee hoe 'groot' deze hobby was. Voor mij in ieder geval wel ;-)

Ik zal en blijf een gepassioneerde duiker maar wel eentje die droog staat ;-) Ik kan nog steeds uren praten over onze avonturen. Samen met Arno dromen we soms nog weg. Dat ik nooit meer ga duiken sluit ik zeker niet uit. Het blijft een mooie wereld, sport en hobby. Mocht ik weer begin dan zal dit in de DIR gedachte zijn. Wellicht boven een mooi rif in Egypte waar het ooit begonnen is. Hopelijk vinden onze kinderen het dan leuk en gezellig om mee te gaan. Ik zie er nu al naar uit!
DIR is voor mij dan ook een mindset welke je ook in je dagelijkse leven of bij andere hobbies kunt toepassen.

En dan. Tja.. sommige vrienden gaven aan: "Je stopt toch niet met een hobby als je nog geen nieuwe hebt gevonden?" Dat heb ik nooit begrepen goed begrepen. Voor mij werkt dit niet zo. Ik heb gewoon wat meer tijd nodig. En dan zien we wel. Een hobby is dan ook geen doel opzich ;-)

Trektocht in Duitsland. Foto gemaakt door Remco Langzaam begon ik me weer te interesseren in het buiten leven boven water. Tijdens mijn jeugd heb ik jaren lang bij de scouting gezeten. Veel buiten en bezig in de bossen. Altijd een liefhebber geweest van de natuur en het buitenleven.

Ondertussen is de ruimte in de garage alweer opgevuld en de boekenplanken staan vol met boeken van Mors, diverse sporen en prentenboeken en natuurlijk ook een serieboeken van Ray Mears. Er zijn nog genoeg andere boeken die ook een plekje op deze plank verdienen.

Nu ik gestopt was met duiken had ik weer meer tijd voor de natuur boven water. Als het even kan ben ik nu buiten te vinden. De dag rugzak staat dan ook altijd klaar voor vertrek. Meestal vertrek ik met een doel. Hiermee voorkom ik dat ik niet ’s’avonds op de bank zit en denk, hmmm had ik maar…
Iedere keer is het buiten weer genieten van de omgeving, dieren en rust.

Ik de tussentijd ik diverse cursussen bij EXTRA Survival & Bushcraft gevolgd. Hier heb ik geleerd met minder vele malen meer ‘uit’ de natuur te halen. En dat geeft iedere keer weer een enorme voldoening.

In 2012 ben ik gevraagd om het team van EXTRA Survival & Bushcraft te komen versterken. Lang nadenken was niet nodig.

Ondertussen heb ik een nieuwe BLOG. Op deze blog schrijf ik verhalen die ik beleef.
Klik hier om naar deze BLOG te gaan.

Quote: "Ik zal voor altijd een DIR 'duiker' blijven."

Groeten en tot bos!
Erwin


[Frankrijk: Lot 12-10-2010]

Na een periode van stilte op de website eindelijk weer eens een verslag van een grotduik trip naar Frankrijk.Source Durzon www.plongescout.com

Sinds dat we als team zijn begonnen met grotduiken maken we vooral duiken in het departement de Lot en de Ardeche. Hier bevinden zich de grotten die algemeen bekent zijn bij het grote publiek en waar de meeste van ons zijn/haar eerste grotduiken hebben gemaakt.

Wij hebben gemerkt dat het jaren lang duiken in deze twee gebieden, en daarmee ook in een beperkte hoeveelheid grotten, de nodige verzadiging met zich mee heeft gebracht. Dit heeft er voor gezorgd dat de motivatie om voor de zoveelste keer weer de zelfde grotten te bezoeken soms ver te zoeken was. Wat eens een gevoel van avontuur, enthousiasme, gezonde spanning en een hoop lol opleverde heeft de laatste tijd plaats gemaakt voor verveling. Om dit gevoel weer terug te krijgen wijken we dit keer uit naar een aantal voor ons onbekende grotten in de departementen Tarn en Averyron.

Als uitval basis hebben besloten om we bij Centre de Plongée Souterraine te verblijven. Dit nieuwe duikcentrum wordt op een prima wijze gerund door Harald Franzen en zijn vrouw Monique. Harald is een Nederlandse GUE gecertificeerde grotduiker die enige jaren gelden naar de Lot is vertrokken om een duikcentrum te openen. Het centrum beschikt over een zeer compleet vulstation waar alle benodigde gassen in ruime hoeveelheden voorradig zijn.

Na een voorspoedige autorit was er nog tijd voor een korte zwem duik in de Ressel. Na de duik snel door naar Harald die op ons wachten en een lekker maaltijd voor ons had bereid. Uiteraard mocht een lekker biertje daarbij niet ontbreken.


Source du Cunhac:
Na een uitstekende nachtrust en een prima ontbijt op weg naar Cunhac. Enkele jaren geleden hebben Pieter en ik een poging gedaan om hier een duik te maken, maar helaas toen zonder succes. Nu doen Erwin en ik een poging en dit keer met succes. De ingang van Cunhac bevindt zich in de rivier de Lot en in het departement Aveyron. Na een korte zoektocht vinden we de plek waar we onze auto kwijt kunnen en gemakkelijk te water kunnen. De ingang van de grot bevindt zich aan de andere oever van de rivier en dus zullen we de rivier moeten over zwemmen voordat we aan de duik kunnen beginnen. Gelukkig voor ons was de stand van de rivier na een lange periode van droogte erg laag en kosten het ons weinig moeite om over te steken. Aangekomen aan de overkant was de ingang snel gevonden. De mainline begint aan de oppervlakte en is afgebonden aan een dikke tak van een boom. Eenmaal onderwater is volgen we de lijn naar de ingang van de grot en beginnen we onze duik. Leuk detail is dat de ingang erg op die van de Ressel lijkt en dat daarom Cunhac ook wel Ressel2 wordt genoemd. Het zicht de grot viel met een kleine 5 meter wat tegen, maar is voor deze grot redelijk tot goed te noemen. We ademen tijdens deze duik EAN32 en na ongeveer 300m bereiken we een diepte van 30m en zijn we genoodzaakt om terug te gaan. Al bij al was het een leuke eerste kennismaking met Cunhac, en tijdens de rit terug naar Harald besluiten we om een volgende keer terug te komen met tx21/35 zodat we door kunnen zwemmen tot het einde van de zeer korte mainline. Cunhac staat hiermee dus op onze to do list (Topo Cunhac).

Tip van de dag: Doe je checks voordat je na de overkant zwemt! :-)

Wordt vervolgd!

Source du Durzon:
Die avond stuiten we na enig zoek werk op internet op een grot die mogelijk geschikt is voor het soort duiken die wij willen maken. De volgende dag besluiten we om de lange reis vanuit de Lot richting Source du Durzon te maken. Durzon is een natuurlijke bron/source en ligt in de buurt van het plaatsje Nant in het departement Averyron.

Source www.plongescout.com


Eenmaal aangekomen worden de sets snel in elkaar gezet en lopen we richting de grot. De locatie van de grot is spectaculair! De prachtige omgeving en het glasheldere water van de pool beloofd veel goeds. Omdat we op internet hebben gelezen dat de ingang erg restricted is besluiten we om een D12 met EAN32 in te zetten voor deze eerste duik. Na een snelle maar grondige buddy check wurmen we ons door de nauwe doorgang. Eenmaal in de grot vallen onze ademautomaten bijna uit onze monden van verbazing. Het zicht is zo goed dat we elkaar aankijken en moeten lachen. 'What-the-f*ck' dachten we.......,het lijkt Mexico wel zo goed is het zicht! Enig sinds bijgekomen van onze verbazing beginnen we aan de duik en volgen we de gigantische gang het onbekende in. Omdat het zicht zo fenomenaal is en er nauwelijks of geen silt is kunnen we wat meer afstand tot de mainline nemen en hebben we zo een prachtig overzicht van de grot. De mainline is een witte geplastificeerd staaldraad en loopt mooi en overzichtelijk in het midden van de gang. Na een afstand van ongeveer 350m komen we aan op onze MOD (Maximum Operating Depth) en kunnen we helaas niet verder. Wel kunnen we de restrictie die zich op -38m bevind goed bekijken, maar blijft het lastig om te beoordelen of we er backmount door kunnen. De restrictie bevind zich op 38m en loopt via een grindhelling door tot 47m diepte. Na wat tijd op -30m diepte doorgebracht te hebben en de situatie goed in ons op genomen te hebben besluiten we terug te gaan richting de uitgang. Terug bij de ingang moeten we ons nog even door de restrictie 'duwen' voordat we ons weer in de prachtig begroeide pool bevinden. Toen we beide met een gigantische grote grijns boven kwamen was het duidelijk dat het gevoel wat we zolang gemist hebben en waar we naar opzoek waren weer terug was. Zonder dat de duik heel complex was, we geen scooters en geen ingewikkelde gassen hebben ingezet was het een fantastisch mooie en leuke duik. We waren weer terug bij de basis en we genoten er in volle teugen van.

Source Durzon www.plongescout.com


Na een korte interval vervangen we onze dubbel 12 voor een volle set en maken we nog een duik in deze spectaculaire grot. Tijdens de lange rit terug naar Harald genieten we nog lang na en bespreken we hoe we de volgende keer de restrictie kunnen passeren en wat daar voor nodig is. Het wordt al snel duidelijk dat als we voorbij de restrictie willen komen we daarvoor het geschikte gas mee moeten nemen. Er zit dus niets anders op, de volgende keer nemen we TX en deco gassen mee!

Van en naar Durzon zijn we tot twee keer toe het spectaculaire viaduct van Millau overgereden. Iets wat de 14,- euro tol dubbel en dwars waard was!

viaduct van Millau




Wordt vervolgd!

Doux de ColyTijdens het avond eten besluiten we om de volgende dag een zwemduik te maken in Doux de Coly.
Toen we de volgende dag echter aankwamen moesten we helaas constateren dat het duikteam van de lokale gendarmerie zich klaar maakten voor een trainingsduik en duiken niet mogelijk was.







Op de weg terug brengen we een spectaculair bezoek aan een van de vele show grotten die je in de omgeving kunt vinden (http://www.grottes-de-lacave.fr/). Ter afsluiting genieten we nog even na van een paar koude biertjes op een terras.

www.grottes-de-lacave.fr




Die avond vinden we op internet wederom een voor ons mogelijk interessante grot en besluiten we om de laatste dag van de trip te gebruiken om te scouten.

Cuzoul Blue:
Ook dit keer zorgt onze TomTom er voor dat we snel en efficiënt de locatie van de grot vinden, althans dat dachten we! De exacte locatie van de ingang van de grot staat niet goed beschreven op de diverse websites en dus zat er niets anders op dan aan de hand van de info die we hadden te gaan zoeken. Wel wisten we dat de ingang zich in de rivier de Aveyron bevind. Eenmaal bij de locatie aangekomen kwamen we er al snel achter dat de meest voor de hand ligende plek om het water in te gaan zich op het terrein van een lokale fruitteler bevond. Na toestemming te hebben gevraagd bij de boer konden we onze auto direct aan de oever van de rivier parkeren en vervolgens nog eens goed bekijken waar de ingang zich naar alle waarschijnlijkheid zou bevinden. Na de oever verschillende keren afgelopen te hebben en goed te kijken naar mogelijke aanwijzingen waar de ingang zich zou bevinden, konden we niets anders doen dan concluderen dat de locatie van de ingang niet vanaf de oppervlakte te bepalen was. Er zat dus niets anders op dan dat we fysiek het water in moesten om onderwater te gaan zoeken naar de ingang van de grot. Het plan was om beide een stuk oever van 100m onderwater af te zoeken. Nadat we onze setjes hadden opgebouwd en een startpunt hebben geprikt konden we beginnen met zoeken. Het overstekken van de rivier was zo gepiept. Het was al maanden erg droog geweest en dus was het niveau van het rivier water erg laag en stond er niet of nauwelijks stroming. Hierdoor was het zicht in de rivier met ruim een meter goed en gingen we met vol optimistische onderwater om het zoeken te beginnen. Erwin zou zijn 100m stroomopwaarts afzoeken en ik stroomafwaarts. De maximale diepte van de rivier was in het midden nog geen 4m en het zoeken langs de oever vond plaats tussen de oppervlakte en max 3m. Met het goede zicht zou het onmogelijk moeten zijn dat we de ingang zouden missen. Maar na zonder resultaat beide onze 100m afgezocht te hebben zat er niets anders op dan aan de oppervlakte een nieuw plan te maken.

De rivier oversteken bij Cuzoul Blue

Eenmaal aan de oppervlakte besloten we om het zoekgebied met nog een 200m uit te bereiden en dus gingen we wederom onder om ieder nog eens 100m oever af te zoeken. Ook dit keer vonden we de ingang niet en lagen we ondertussen al een uur in het water. Overtuigd van het feit dat we er zeker van waren dat de ingang zich in het zoekgebied moest bevinden besloten we om het zelfde stuk nog eens af te zoeken en ging Erwin dit keer stroomafwaarts zoeken en ik stroomopwaarts. Nadat ik voor de tweede keer het stuk stroomopwaarts had afgezocht en er van overtuigd was dat de ingang zich niet in dit stuk kon bevinden lag ik enigszins gefrustreerd wat te dobberen aan de oppervlakte tot Erwin bovenwater kwam en roept dat hij iets gevonden had. Eenmaal bij Erwin aangekomen vertelden hij dat hij mogelijk iets heeft gevonden wat de ingang kon zijn. Hij was er zelf al enkele meters ingezwommen en had zijn reel achtergelaten om het mij vervolgens te vertellen. Uiteraard wilden ik het met mijn eigen ogen wel eens zien en dus gingen we samen nog eens onder om te kijken of we de ingang werkelijk hadden gevonden. Afdalend aan de lijn kwam ik al snel bij de reel en begon ik met de reel in mijn hand verder te zwemmen. Lang duurden dat niet want na twee meter kon ik geen kant meer op en liep de tunnel dood. Terug aan de oppervlakte besluiten we tot 3 x toe om nog eens goed te kijken of dat we het toch niet bij het verkeerde eind hebben, maar helaas! Wat vanwege het vele silt leek op een gang was niet weer dan een groot stuk overhangend gesteente met daar onder een flinke door de stroming weggespoelde ruimte.
Na twee en half uur in het water en 400m oever afgezocht te hebben konden we niet ander concluderen dan dat we het verkeerde stuk hebben afgezocht en dat de grot zich meer stroomopwaarts of stroomafwaarts moest bevinden. (–:

Op weg terug naar het duikcentrum bespreken we of het zinvol is om nog een keer terug te komen en verder te zoeken. Een ding is duidelijk, de grot moet zich in de buurt van waar we hebben gezocht bevinden. En dus waren we het snel eens. We gaan nog eens goed op internet zoeken naar meer aanwijzingen en komen een volgende keer terug om verder te zoeken.

Wordt vervolgd!


Het idee om tijdens deze trip terug te gaan naar de basis en zo het gevoel van wat we eens hadden terug te krijgen is geslaagd. Het zoeken heeft geresulteerd in het feit dat we hebben gedoken in voor ons twee nieuwe grotten en derde grot in bereik is. De volgende keer zullen we terugkeren en verder gaan waar we deze trip gebleven waren. Uiteraard mits de condities het toelaten.

De Penetrators.


About

Volg het D.I.R. spoor van Arno, Jan, Pieter en Erwin...

Linkdump

Het Boek - 'De Diepte In'

De vertaling van het boek 'Raising The Dead' is klaar. In de boekhandel is het te vinden onder de naam 'De Diepte In'.


Het verhaal is gebaseerd om een waar gebeurd verhaal. De duiker in kwestie (Dave Shaw), organiseert een bergingsactie. Het plan is, een duiker uit de diepte te bergen. Met alle gevolgen van dien...
Kortom een aanrader om te lezen!


[extra update]

Updated TomTom coördinaten
De grotten Port Miou en Le Bestouan zijn toevoegd.



Met dank aan Heleen van wethorse.nl een Penetrators teaser Movie.



De bestanden te downloaden op de extra pagina.


[Vertaling boek]

We zijn benaderd door een schrijver die de vertaling van het boek

Raising the Dead - A True
Story of Death and Survival

op zich zal nemen. Onze is gevraagd de vele duik jargon te vertalen in begrijpend tekst. Dit is dan ook goed te begrijpen door niet duikers.


[Afgelast - Hemmoor zondag 5 augustus]

Wegens omstandigheden, kon dit uitje niet doorgaan. Hij staat opnieuw gepland voor zaterdag 18 augustus.


[WKPP YouTube filmpjes]

Wat 20 jaar geleden is begonnen is nu eindelijk gelukt. De WKPP (Woodville Karst Plain Project) heeft Wakulla Springs weten te verbinden met Leon Sinks. Op onze EXTRA pagina, vind je een aantal YouTube filmpjes van deze gebeurtenis.


[Duiken in Hemmoor]

Zondag 5 augustus, gaan we naar Hemmoor om daar een paar leuke duiken te maken. Pieter Kop is ook van de partij. We zijn dan met z'n vieren. Arno wordt opgehaald door Pieter Kop. Pieter rijdt langs mijn huis. We spreken of om 10h00 in Hemmoor.

Waar ligt Hemmoor?


Met een bodemgas 18/45 (18% zuurstof en 45% Helium), kunnen we tot een 'Maximum Operating Depth' (MOD) van 60meter. Het diepste punt wat we in Hemmoor hebben kunnen vinden is 58meter.
1e duik:
bodem gas: alu80-18/45, d12-18/45
decogas: alu80-ean50 of alu80-50/25

2e duik:
bodem gas: alu80-21/35, d12-18/45
decogas: alu80-ean50 of alu80-50/25


[Mexico - scooter workshop]

Op 28 april vertrekken we richting Mexico om daar een scooter workshop te volgen.
De duur van de workshop is 6 dagen en wordt gegeven door GUE instructeurs Christophe Le Maillot en Danny Riordan. Zij zijn samen met Fred Devos eigenaar van DIR Mexico




[aankondiging trip]

Volgende week gaan we weer een week duiken in Frankrijk.
Hens en Theo gaan ook mee. Het zal gezellig worden.
Verslag volgt ;-)
gr., Erwin